به یاد آر

به یاد آر

بر شهر یکریز باران می بارید آن روز

و تو قدم می زدی خندان

خیس و شکوفا و شادمان

زیر باران

به یاد آر

بر شهر یکریز باران می بارید

و من در کوچه گذشتم از کنار تو

تو لبخند می زدی

من نیز لبخند می زدم

به یاد آر

ای آنکه نمی شناختمت

ای آنکه مرا نمی شناختی

به یاد آر

هرچه بود آن روز را به یاد آر

از یاد مبر

مردی زیر هشتی پناه گرفته بود

زیر باران

خیس و شکوفا و شادمان

دلگیر مشو از من اگر تو می گویمت

من به آنان که دوستشان دارم تو می گویم

حتی اگر تنها یکبار آنان را دیده باشم

من به آنان که عاشقند تو می گویم

حتی اگر آنها را نشناسم

به یاد آر

از یاد مبر

این باران دلپذیر و شاداب را

بر چهره ی شاداب تو

و بر این شهر شاداب

Poet:

Jacqes Prevert